"บันทึกการเดินทางไปสำรวจแควใหญ่ จังหวัดกาญจนบุรี"
ตอน : อยากรักแม่ม่าย
ครั้งที่ ๒ ระหว่างวันที่ ๒ มิถุนายน - ๑๐ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๑๖
วันจันทร์ที่ ๔ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๑๖
ตอนเช้า ตื่นขึ้นจึงรู้จักเจ้าของบ้าน
จากแผ่นป้ายประกาศของพวกต่อต้านมาลาเรีย
เจ้าของบ้าน ชื่อ นายแสวง คล้ายมี บ้านเลขที่ ๑๔๗/๑ หมู่ ๑
หลังจากรับประทานอาหารเช้า
ถ่ายรูปบ้านพักกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
คณะเราก็ลงเรือเดินทางต่อไปห้วยขาแข้ง
เพื่อหาคนนำทางใหม่แทน "หม่องปะ"
พรานนำทางใหม่ของเรา ก็ไม่ใช่คนอื่นไกลที่ไหน คือ
"นายนิคม นามวงศ์" นั้นเอง
ระยะทางจากปากลำห้วยแม่พลู ถึงปากลำห้วยขาแข้ง
ไม่ไกลจากกันสักเท่าไร
ถ้าเดินไป ไม่เกิน ๑๐ นาที ก็ถึง
เรือวิ่งประมาณ ๕ นาที
ผ่านเพิงผาแห่งหนึ่งในบริเวณใกล้ ๆ กับเพิงผานั้น
มีลิงป่าสองสามตัวไต่เถาวัลย์ลงมากินน้ำในแม่น้ำ
พอเห็นเรือวิ่งผ่านไป ก็ตกใจวิ่งหลบเข้าป่าไป
ที่ปากลำห้วยขาแข้ง
เรามองเห็นปากลำห้วยขาแข้งได้ถนัด
เพราะไม่รกเหมือนปากลำห้วยแม่พลู
ปากลำห้วยขาแข้งมีขนาดใหญ่กว่า
น้ำไหลเชี่ยวพอสมควร
บนฝั่งซ้ายมีบ้านกะเหรียงหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง
ตั้งอยู่ภายใต้ร่มไผ่อันรื่นรมย์
ทางด้านขวาของปากลำห้วยเป็นหน้าผาสีแดง
ขนานยาวไปตามแนวของห้วย
มีหาดทรายน้อย ๆ ยื่นล้ำออกมาทางปากลำเล็กน้อย
บ้านน้อยปากลำห้วยขาแข้ง นี้
เป็นบ้านของกะเหรี่ยงแม่ม่ายลูก ๔
ผัวตายเพราะถูกยิง
แม้ลูกจะ ๔ คน
กะเหรี่ยงแม่ม้ายก็ยังไม่ดูโทรมไปมากมายนัก
ประกอบกับหน้าตาของเธอก็ไม่ได้เป็นคนขี้ริ้วขี้เหร่ ประการใด
ถ้าหากแม่กะเหรี่ยงคนนี้ไม่มีลูกติดถึง ๔ คน แล้ว
เห็นจะไม่เป็นหม้ายนานถึง ๖ เดือน เช่นนี้ แน่นอน
แต่ตอนนี้อยู่ในความดูแลของ"พรานนิคม"
ชายเดียวแห่งห้วยขาแข้ง.
กะเหรี่ยงแม่ม้าย ผัวถูกยิงตาย ลูกติด ๔ กับ อาจารย์พิสิฐ เจริญวงศ์, ๔ มิ.ย.๒๕๑๖
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น