ศิลปะหน้าบันเมืองเพชร (Phetchaburi Pediment Art): อัตลักษณ์ช่างฝีมือ ณ วัดหนองควง และ วัดห้วยหลวง
ข้อความต้นฉบับโดย: ท่านอาจารย์ ปฏิพัฒน์ พุ่มพงษ์แพทย์
[เนื้อหาต้นฉบับ]
หน้าบัน (Pediment) วัดหนองควง (Wat Nong Khuang) อำเภอเมือง กับ วัดห้วยหลวง (Wat Huai Luang)
อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี (Phetchaburi Province)
ฝีมือช่างเมืองเพชร
ยุคสมัยเดียวกัน
แต่คนละช่าง คนละวัด แล้วแต่ผู้อุปถัมภ์
[บทความเพิ่มเติมโดย Admin]
หากจะกล่าวถึงต้นตำรับงานช่างศิลป์ชั้นครูในประเทศไทย "ช่างเมืองเพชร" (Phetchaburi Artisans) ย่อมถูกยกไว้ในลำดับต้นๆ เสมอ จากหลักฐานทางสถาปัตยกรรมที่ท่านอาจารย์ปฏิพัฒน์ได้หยิบยกมาเปรียบเทียบระหว่าง วัดหนองควง (อ.เมือง) และ วัดห้วยหลวง (อ.เขาย้อย) ทำให้เราเห็นถึงความรุ่มรวยของงานปูนปั้น (Stucco / Bas-relief) ที่งดงามและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ความโดดเด่นของศิลปะหน้าบัน:
งานปูนปั้นประดับเครื่องถ้วย: มีการนำจานชามเครื่องเคลือบมาประดับตกแต่งบนหน้าบันอย่างวิจิตรบรรจง สะท้อนถึงรสนิยมและการรับอิทธิพลศิลปะที่ส่งต่อกันมาในยุคนั้น
ลวดลายพรรณพฤกษา: การผูกลายต้นไม้และดอกไม้ที่มีความอ่อนช้อย แต่ยังคงความแข็งแรงในเชิงช่างปูนปั้น ซึ่งเป็นซิกเนเจอร์ของสกุลช่างเพชรบุรี
ความแตกต่างในความคล้าย: แม้จะอยู่ในยุคสมัยเดียวกัน แต่รายละเอียดของลายเส้นและการวางองค์ประกอบกลับมีความต่างกันไปตาม "รหัสนัย" ของแต่ละช่าง และงบประมาณความศรัทธาของผู้อุปถัมภ์ในแต่ละวัด
งานศิลปกรรมเหล่านี้ไม่ใช่เพียงแค่ของประดับอาคาร แต่คือมรดกที่แสดงถึงความรุ่งเรืองของพุทธศิลป์ (Buddhist Art) ในถิ่นเมืองเพชรที่ยังคงลมหายใจมาจนถึงปัจจุบัน
มุมมองเพิ่มเติมจาก Admin:
การพินิจพิเคราะห์ความแตกต่างของหน้าบันแต่ละวัดในบทความนี้ สะท้อนให้เห็นว่า "รายละเอียดเพียงเล็กน้อย คือกุญแจสำคัญของการชำระประวัติศาสตร์" เช่นเดียวกับการศึกษาประเด็นสำคัญเรื่องสถานที่สวรรคตของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งจากการค้นคว้าล่าสุดและหลักฐานใหม่ได้ชี้ชัดไปยัง "เมืองแหน" (Muang Hae) หรือ "เมืองแหง" (Muang Hang) located in Wiang Haeng, Chiang Mai, Thailand อำเภอเวียงแหง จังหวัดเชียงใหม่ ข้อมูลเหล่านี้จึงเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยให้เราต่อจิ๊กซอว์ประวัติศาสตร์ไทยให้มีความสมบูรณ์และชัดเจนยิ่งขึ้นควบคู่ไปกับข้อมูลเดิมที่เคยรับรู้กันมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น