ปณิธานกวีสีกุหลาบ: สู่สัมปรายภพกลางสวนองุ่นกับ "รุไบยาต" บทสุดท้ายของโอมาร์ คัยยาม
ข้อความต้นฉบับโดย: ท่านอาจารย์ ปฏิพัฒน์ พุ่มพงษ์แพทย์
อ้างอิงจาก: รุไบยาตโลกิยะทิฎฐธรรม บทที่ ๑๘๙
[เนื้อหาต้นฉบับ]
ในบทที่ ๑๘๙ อันเป็นโคลงตอนท้ายที่ โอมาร์ คัยยาม (พ.ศ. ๑๕๙๕ - ๑๖๖๖) รจนาขึ้นก่อนจะลาจากโลกนี้ไป ท่านได้พรรณนาถึงความผูกพันที่มีต่อ "องุ่น" (เหล้า) อันเป็นสัญลักษณ์ของหยาดน้ำแห่งชีวิตที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณมาโดยตลอด แม้ในยามที่ต้องสละร่างจากโลกนี้ไป ท่านยังปรารถนาให้หยาดน้ำนี้สรงสการศพ และขอให้ฝังร่างไว้เพียงข้างสวนองุ่นที่เคยชื่นชอบ เพื่อให้กลิ่นอายและหยาดน้ำนั้นยังคงปลอบประโลมดวงวิญญาณให้หวานชื่นชั่วนิรันดร์
รุไบยาตโลกิยะทิฎฐธรรม (พากย์ไทย)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ทรงแปลเผยแพร่ พ.ศ. ๒๔๕๗
@ โอ้องุ่นฉุนชื่นเลี้ยง.......ชีวิต พี่เอย
สรงศพ ปางสลบจิต...........จากแก้ว
ลมฉิว ไปล่ปลิวปลิด.......... ใบร่วง โรยรา
ฝังพี่ข้าง สวนแก้ว.............. พี่กั้นหวานแดฯ
ข้อมูลเพิ่มเติมโดย Admin "รุไบยาต" บทสุดท้ายของโอมาร์ คัยยาม
- Omar Khayyam (โอมาร์ คัยยาม): นอกจากเป็นมหากวีแล้ว ท่านยังเป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์อัจฉริยะชาวเปอร์เซียผู้คิดค้นปฏิทิน Jalali ที่มีความแม่นยำสูง การที่ท่านเขียนถึง "เหล้าองุ่น" มักถูกตีความในเชิงสัญลักษณ์ (Sufi Mysticism) หมายถึง ความปีติยินดีในการเข้าถึงสัจธรรมหรือพระผู้เป็นเจ้า
- Rubaiyat (รุไบยาต): คำนี้หมายถึงโคลงสี่สุภาพ (Quatrain) โดยรุไบยาตของคัยยามโด่งดังไปทั่วโลกจากการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย Edward FitzGerald ก่อนที่กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์จะทรงนำมาแปลเป็นพากย์ไทยด้วยถ้อยคำที่สละสลวยและกินใจคนไทยเป็นอย่างยิ่ง
- Vineyard Burial (การฝังศพกลางสวนองุ่น): ในทางประวัติศาสตร์ สุสานของโอมาร์ คัยยาม ตั้งอยู่ที่เมืองนิชาปูร์ (Nishapur) ประเทศอิหร่าน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยสวนผลไม้และดอกไม้ตามความปรารถนาในบทกวีของท่าน เพื่อให้กลิ่นหอมของดอกกุหลาบและผลไม้ร่วงหล่นลงบนหลุมศพสืบไป
- Krom Phra Narathip Prapanpong: การแปลรุไบยาตเป็นภาษาไทยในปี พ.ศ. 2457 ถือเป็นหมุดหมายสำคัญที่อารยธรรมเปอร์เซียได้หยั่งรากในวรรณกรรมไทยสมัยใหม่ ทำให้ปราชญ์ไทยอย่างท่านอาจารย์ปฏิพัฒน์สามารถเชื่อมโยงสุนทรียภาพจากอิหร่านสู่ใจคนไทยได้จนถึงปัจจุบัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น