สถาปัตยกรรมแห่งรัชสมัย: จารึกธรรมและงานศิลป์ ณ วัดป่าวชิรบรรพต (ชลบุรี)

คำกลอนโดย: ปฏิพัฒน์ พุ่มพงษ์แพทย์
บันทึกเมื่อ: ๑๐ มีนาคม ๒๕๖๙
สถานที่: วัดป่าวชิรบรรพต จ.ชลบุรี

[บทประพันธ์]

บุญหนุนนำ ทำด้วยแรง แลทรัพย์สิน

ให้หมดสิ้น โสโครก โศกทั้งหลาย

ให้อยู่ดี มีกิน จนวันวาย

พ้นอบาย พ้นกรรม เคยทำกันฯ

[เนื้อหาจากบันทึก]

วัดป่าวชิรบรรพต จังหวัดชลบุรี เป็นวัดที่มีความใหญ่โตและร่มรื่น ตั้งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของป่าเขา เป็นศูนย์รวมจิตใจที่มีพุทธศาสนิกชนเดินทางมาปฏิบัติธรรมอย่างเนืองแน่น

ในฐานะนักโบราณคดีและผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปกรรม สถาปัตยกรรมของวัดแห่งนี้มีความน่าสนใจยิ่ง แม้จะเป็นสิ่งก่อสร้างใหม่รวมถึงตัวพระอุโบสถ แต่การออกแบบไม่ได้ยึดถือตามจารีตประเพณีการก่อสร้างแบบเดิมทั้งหมด หากพระอุโบสถหลังนี้สร้างเสร็จสมบูรณ์ในยุคปัจจุบัน ก็นับได้ว่าเป็น "สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ ๑๐" แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ที่ชัดเจน และถือเป็นพระอุโบสถหลังต้นๆ ของรัชกาลนี้ที่ควรค่าแก่การบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ศิลป์

ข้อมูลเพิ่มเติมโดย Admin

• วัดป่าวชิรบรรพต (Wat Pa Wachirabanphot): เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต มีชื่อเสียงโดดเด่นในด้านการเป็นสถานปฏิบัติธรรมที่เน้นความสงบและการอยู่ร่วมกับธรรมชาติ
• สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ ๑๐: ในทางวิชาการ การนิยามสถาปัตยกรรมยุคต้นรัชกาลมักพิจารณาจากการผสมผสานระหว่างวัสดุสมัยใหม่ เทคโนโลยีการก่อสร้างที่ก้าวหน้า แต่ยังคงจิตวิญญาณของพุทธศิลป์ไว้ ซึ่งบันทึกของท่านอาจารย์ได้ให้ทัศนะที่แหลมคมในการจัดหมวดหมู่ศิลปกรรมยุคนี้
• นิยามสถาปัตยกรรมใหม่: การที่ท่านอาจารย์ระบุว่า "ไม่ได้ยึดจารีตแบบเดิม" สะท้อนถึงวิวัฒนาการของงานช่างไทยที่ปรับเปลี่ยนตามยุคสมัย (Evolution of Thai Art) ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการศึกษาประวัติศาสตร์ศิลปะที่ไม่หยุดนิ่ง