ย้อนรอยจิตรกรรมฝีมือเชลยไทย ณ วัดกู่วุดจีกู่พญา: ร่องรอยอารยธรรม "โยเดีย" ในเมืองมินบู

 ฝีมือช่างจิตรกรรมเชลยไทย ในเมียนมาร์ วัดกู่วุดจีกู่พญา

ข้อความต้นฉบับโดย ท่านอาจารย์ ปฏิพัฒน์ พุ่มพงษ์แพทย์

วันที่โพสต์: วันเสาร์ที่ ๒๗ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๖๒

ฝีมือช่างจิตรกรรมเชลยไทย ในเมียนมาร์

"วัดกู่วุดจีกู่พญา" เมืองมินบู 

เชื่อว่า เขียนโดยบรรพบุรุษของชาวบ้านโยเดีย

ที่ถูกกวาดต้อนมาแต่ครั้งเสียกรุง ๒๓๑๐

เพราะมีอักษรภาษาไทย อยู่ใต้ภาพบางภาพ 

 อายุของภาพจึงควรอยู่ในสมัยพระเจ้าปดุง...ต้นกรุงรัตนโกสินทร์

วันเสาร์ที่ ๒๗ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๖๒

บทความเพิ่มเติมโดย Admin:

ท่ามกลางร่องรอยประวัติศาสตร์ในประเทศเมียนมาร์ "วัดกู่วุดจีกู่พญา" (Gu Wut Gyi Ku Phaya) ณ เมืองมินบู ปรากฏหลักฐานชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงสายสัมพันธ์อันเจ็บปวดแต่สวยงามระหว่างไทยและพม่า นั่นคือ ภาพจิตรกรรมฝาผนัง ที่เชื่อกันว่าเป็นฝีมือของบรรพบุรุษชาวไทยหรือ "ชาวโยเดีย"

ภาพเหล่านี้บอกเล่าเรื่องราวผ่านลายเส้นที่คุ้นตา ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นผลงานของเหล่าช่างฝีมือและเชลยศึกที่ถูกกวาดต้อนไปเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ ๒ (พ.ศ. ๒๓๑๐)

จุดสังเกตสำคัญทางประวัติศาสตร์:

อักษรไทยใต้ภาพ: หลักฐานที่มัดตัวแน่นหนาที่สุดคือ การค้นพบ ภาพจิตรกรรมเป็นภาพสีลวดลายแบบไทย ได้อย่างชัดเจน ซึ่งสะท้อนถึงอัตลักษณ์ของผู้เขียนที่ยังคงรักษาศิลปะไทยไว้แม้ในยามพลัดถิ่น

การวิเคราะห์อายุสมัย: เมื่อพิจารณาจากพุทธศิลป์และบริบทแวดล้อม คาดว่าภาพเหล่านี้ถูกเขียนขึ้นในรัชสมัย พระเจ้าปดุง แห่งราชวงศ์คองบอง ซึ่งตรงกับช่วง ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ของไทย

ศิลปะบนฝาผนังเหล่านี้จึงมิใช่เพียงความสวยงามเพื่อพุทธบูชา แต่คือ "จดหมายเหตุ" ที่บันทึกลมหายใจและจิตวิญญาณของชาวไทยในแผ่นดินอื่นที่ยังคงสืบทอดฝีมือช่างชั้นครูมาอย่างเข้มแข็ง