วัดสังกระต่าย อ่างทอง (ตอนที่ ๓) สมัยอยุธยา

ผลจากการขุดตรวจ และวิเคราะห์โบราณวัตถุ

ที่ขุดพบในบริเวณโบราณสถาน พบว่า 

ทางด้านทิศตะวันตกของอาคารหลังนี้ 

มี ฐานรากของเจดีย์ย่อมุม องค์หนึ่ง 

แต่ส่วนหนึ่งของเจดีย์ ล้ำเข้าไปในส่วนของอาคาร 

แสดงให้เห็นว่า เจดีย์องค์นี้เป็นเจดีย์ประธานของอาคารชุดแรก 

และมีการต่อเติมอาคารในสมัยที่ ๒ ออกมา 

โดยก่อเป็นห้องอีกส่วนหนึ่ง (ห้องชีประขาว)

ทับส่วนหนึ่งของเจดีย์สมัยแรก 

ที่ชำรุดและพังทำลายลง ก่อนหน้าการต่อเติม 

กำแพงส่วนสกัดด้านนี้เจาะช่องหน้าต่าง ๒ช่อง 

ทำให้ประตูทางเข้า ไปอยู่ทางทิศเหนือ

ส่วนที่เป็นห้องกลาง ขนาด ๓ ห้อง 

มีหน้าต่างข้างละ ๒ ช่อง 

ห้องที่ประดิษฐานพระประธาน ไม่เจาะช่องหน้าต่าง 

เพื่อให้ห้องพระประธานทึบ 

คงได้รับแสงสว่างเฉพาะหน้าต่าง ๒ ข้างด้านหน้า( ๔ ช่อง )

และประตู ๑ ประตูทางด้านหน้า 

ส่วนผนังด้านหลังพระประธาน และพระพุทธรูปขนาดย่อมอีก ๒ องค์ 

ปิดทึบมาตั้งแต่สมัยที่ ๑ 

ส่วนห้องทางด้านหน้า คือ 

ส่วนที่เดิมเป็นพื้นที่ใต้พาไลที่ยื่นออกมาทางทิศตะวันออก 

แต่ถูกปรับปรุงกั้นเป็น ห้องอีกห้องหนึ่ง (ห้องพระนาคปรก) 

เจาะหน้าต่างทางด้านสกัด ๒ ช่อง 

เช่นเดียวกับด้านหลัง 

ประตูทางเข้าส่วนอาคารประธาน มีประตูเดียว 

และ ยังเป็นประตูเดิม 

ส่วนที่ดัดแปลงต่อเติมปรับเปลี่ยนประตูมาขึ้นทางด้านข้าง 

เช่นเดียวกับส่วนหลัง

จากลักษณะของอาคารดังกล่าว 

และโบราณวัตถุที่ขุดพบ 

สามารถกำหนดอายุโบราณสถานแห่งนี้ได้ ว่า 

อยู่ในสมัยอยุธยา 

ระหว่าง พุทธศตวรรษที่๒๒ – ๒๓ 

ถูกดัดแปลงและรกร้างไปในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์.

ส่วนห้องด้านหลัง (ห้องชีประขาว)

ส่วนที่เป็นห้องกลาง ขนาด ๓ ห้อง (ห้องพระประธาน)

ส่วนห้องทางด้านหน้า (ห้องพระนาคปรก)