สำรวจเมืองกาญจนฯ (ต่อ)
บันทึกการเดินทางสำรวจแควใหญ่ จังหวัดกาญจนบุรี
ตอนจบ พรานเฒ่า หม่องปะ
ครั้งที่ ๓ ๑๗ ถึง ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๑๖
วันอาทิตย์ที่ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๑๖
09.00 น. ทีมพวกหมอเดินทางกลับทั้งหมด
ยังคงเหลือแต่ทีมนักโบราณคดี
สำรวจถ้ำกันต่อ
โดยออกไปสำรวจถ้ำโป่ง
ซึ่งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแค้มป์
มีพรานคนนนำทางใหม่ ชื่อ
"สีว่อง" ๆ พาพวกเราเดินผ่านป่าโปร่ง
เข้าไปใกล้เชิงเขาลูกหนึ่งที่ค่อนข้างเป็นป่ารก
ตามทางเดินขึ้นเขาพบหินควอร์ตไซต์. (Quartzite)
แตกหักเป็นจำนวนมาก
เราใช้เวลาเดินทางประมาณ ๒ ชม. ก็ถึงที่ตั้งของถ้ำ
ซึ่ง ตัวถ้ำอยู่ต่ำกว่าทางที่เราเดินไป
อยู่ใกล้กับลำห้วย
แต่อย่างไรก็ตาม ถ้ำนี้ หากจะมีมนุษย์อยู่อาศัย
ก็คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะอาจถูกน้ำท่วมได้โดยง่าย
ทางด้านหน้าของถ้ำยุบพังลง
เพราะสัตว์ป่ามาอาสัยกินดินโป่งในถ้ำนี้เสมอมา
ตอนเย็น ประมาณ ๑๗ น.
ดร.เชษฐ คอร์มัน ( Dr.Chert Gorman ) มาเพิ่มเติม
โดยมี ฝรั่ง ๒ คน เป็นหญิงหนึ่งชายหนึ่ง
และ ชายเผ่ามูเซอ ๒ คน (มาจากแม่ฮ่องสอน)
สุรินทร์ ภู่ขจร รู้จักมูเซอทั้ง ๒ คนดี
เพราะเคยทำงานร่วมกันที่แม่ฮ่องสอน
วันจันทร์ที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๑๖
สำรวจเพิงผาริมแม่น้ำแควใหญ่
หันหน้าถ้ำไปทางแม่น้ำทิศตะวันตก
ระดับไม่สูงมากนัก ห่างจากห้วยน้ำประมาณ ๓.๒๐ เมตร
พื้นที่เป็นทรายละเอียด
มี โอกาสน้ำท่วมได้เช่นเดียวกัน
แต่มีพื้นที่กว้างพอจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยได้ ปากถ้ำกว้าง ๑๖.๓๐ เมตร สูง ๔.๕๐ เมตร ลึก ๖ เมตร
สำรวจมีร่องรอยของคนปัจจุบันอาศัยอยู่ มีกองไฟ
"ถ้ำแม่ว้า"
อยู่บนหน้าผาสูงจากพื้นน้ำประมาณ ๑๐๐ เมตร
เป็นถ้ำหินปูน มีหินงอกหินย้อยหลายรูปแบบ ตัวถ้ำ
แบ่งออกได้เป็น ๓ ช่วงใหญ่ ๆ
ถ้ำค่อนข้างลึก
ถ้ำใหญ่เป็นถ้ำค่อนข้างโถง
เป็นถ้ำที่มนุษย์สามารถอาศัยอยู่ได้
แต่ปัจจุบัน เป็นที่อยู่ของ เลียงผา
พบร่องรอยของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์
วันอังคารที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๑๖
วันนี้เดินทางกลับมาที่ห้วยขาแข้ง
สำรวจเพิงผาตรงปากลำห้วยขาแข้ง เพิ่มเติม
โดยขุดหลุมทดสอบ( test pit ) เล็ก ๆ ใต้เพิงผา
ไม่พบอะไรที่เป็นสิ่งที่กระทำโดยมนุษย์
วันพุธที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๑๖
เดินทางกลับมาที่ปากลำแม่พลู
เข้าไปเวียงสละอีกครั้ง
เพื่อพบกับ "พรานเฒ่า หม่องปะ"
ในครั้งนี้พบ
ตกลงเรื่องจะให้พรานเฒ่า มองปะ
นำทางไปบ้านในป่าลึกต่อ ในครั้งต่อไป
"หม่องปะ"เลี้ยงอาหารกลางวัน
ด้วยข้าวเหนียว กับ"บ้องตันย่าง" และ"ไก่เคราะห์ร้าย" ตัวหนึ่ง
แค่เพียงได้รู้จักและกินข้าวมื้อหนึ่ง ด้วยกันกับ
พรานเฒ่าหม่องปะ ผู้ช่ำชอง
"ป่าห้วยขาแข้ง ไปจนป่าแม่ฮ่องสอน"
แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ไปร่วมในการสำรวจ ต่อ
เพราะจะต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ
เพื่อเตรียมตัว
สอบเข้ารับราชการกรมศิลปากร
เนื่องจาก...ทุกอย่างมีผู้จัดการ (สมัคร)
พร้อมไว้หมดแล้ว
เพียงกลับไปเข้าไปสอบเข้าเท่านั้น.
บ้าน "หม่องปะ" พรานเฒ่าแห่งเวียงสละ
ผู้ชำนาญเส้นทางกาญจนบุรี - แม่ฮ่องสอน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น