นิทานกะเหรี่ยง เรื่อง ละว้า เมืองกาญจน์ แห่งลุ่มน้ำ แควใหญ่ เขื่อนศรีนครินทร์ กาญจนบุรี

 สำรวจเมืองกาญจนฯ (ต่อ)

"บันทึกการเดินทางไปสำรวจแควใหญ่ จังหวัดกาญจนบุรี"

ตอน: นิทานกะเหรี่ยง เรื่อง "ละว้า เมืองกาญจน์"

ครั้งที่ ๒ ระหว่างวันที่ ๒ มิถุนายน - ๑๐ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๑๖

ไปกาญจนบุรี มีเรื่องราว และสถานที่

ที่เกี่ยวกับ "ละว้า" มากมาย

เช่น แก่งละว้า,ถ้ำละว้า,เขาละว้า ฯลฯ เป็นต้น

แต่ไม่เคยพบ ชนเผ่าละว้า

ในเมืองกาญจนบุรีมาก เหมือนทางเหนือ เช่น

จังหวัดลำพูน หรือ แม่ฮ่องสอน เป็นต้น

เฒ่ากะเหรี่ยง เล่านิทาน เรื่อง ที่ ๒ เกี่ยวกับ "ละว้า" ให้ฟังดังนี้

ในกาลครั้งหนึ่ง ที่บน "เทือกเขาละว้า"

มีประชากรมากมายหลายเผ่าพันธุ์

ทำมาหากินอยู่ด้วยกันหลายเผ่าพันธุ์

ชุมชนใหญ่ ๆ ที่เป็นหลัก ได้แก่

คนไทย กะเหรี่ยง และละว้า

ชนทั้ง ๓ เผ่านี้ อาศัยทำมาหากินด้วยกันมาอย่างสุขสงบ

โดยมีเผ่าไทยเป็นหัวหน้า

แต่ในระยะต่อมา

หัวหน้าเผ่า ที่เป็นคนไทย เกิดความละโมมมากขึ้น

ทำการขูดรีดประชาชนในที่นั้น

ด้วยการเรียกเก็บภาษี

โดยใช้ตะกั่วเป็นราคาค่าภาษี

และเก็บแพงยิ่งขึ้น ๆ

พวกเผ่าละว้าเป็นเผ่าแรก

ที่อดทนต่อการเรียกเก็บภาษีโหดนั้นมิได้

แม้จะคิดพยายามต่อสู้ล้มล้างคนไทยอย่างไร

ก็ทำการไม่สำเร็จ

เพราะเผ่าไทยมีอำนาจและพรรคพวกมาก

พวกละว้าจึงเป็นฝ่ายล่าถอยและยอมแพ้ไปในที่สุด

ความพ่ายแพ้ของชนเผ่าละว้า

มิได้เป็นการยอมอ่อนน้อมโดยราบคาบแต่อย่างใด

แต่เป็นการอพยพหลบหนีออกไป

จากหมู่บ้านเขาละว้าเข้าไปอยู่ในป่าลึก

โดยไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ทั้งสิ้น

จึงทำให้เหมือนว่า

ชนเผ่าละว้าสูญพันธุ์ไปจากโลกมนุษย์

ในความคิดของชนเผ่าอื่น ๆ

แต่ความจริงแล้ว ชนเผ่าละว้ายังคงมีอยู่

แต่ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขา

ดูลึกลับยากแก่การสืบเสาะค้นหาได้

จากการเก็บภาษีที่แพงนั้น

พวกกะเหรี่ยงยังคงทนอยู่กับคนไทยได้

ดังนั้นเผ่ากะเหรี่ยง

จึงยังคงมีเผ่าพันธุ์อยู่ในดินแดนเทือกเขาละว้า

มาจนทุกวันนี้