ตอน : มหกรรมการขุดหาสังคโลกครั้งยิ่งใหญ่ ปี ๒๕๑๖
การใช้ชีวิตในช่วงปลายของการเรียนโบราณคดี รอบ ๒
ดูจะเป็นการเดินทางไปออกภาคสนาม
มากกว่า การนั่งเรียนในห้อง
บันทึกไว้ เฉพาะเป็นเรื่องราวที่ขยันเขียน
ย้ายบ้านหลายครั้ง บันทึกบางเล่มหายไป
เล่าได้ เท่าที่ยังมีหลักฐานอยู่
หลังจากกลับจาก
การสำรวจพื้นที่น้ำท่วมเหนือเขื่อนเจ้าเณร
(เขื่อนศรีนครินทร์) กาญจนบุรี
ปลายเดือน กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๑๖ แล้ว
เดินทางขึ้นไป ดู
"มหกรรมการขุดหาเครื่องสังคโลก"
ขุดมากที่สุด คือ
บริเวณพื้นที่ระหว่างวัดช้างล้อม - หน้าที่ทำงาน
หน่วยศิลปากร ที่ ๓ แก่งหลวง ศรีสัชนาลัย
การขุด ๆ อย่างเป็นอาชีพหลัก
ไม่เกรงกลัวกฎหมาย (โดยเฉพาะกรมศิลปากร)
ชาวบ้านที่ขุด มีทุกเพศ ทุกวัย
ประมาณ เกือบ ๒๐๐ คน
เห็นคนแปลกหน้ามาหลายคน ก็วิ่งหลบไปสักพักหนึ่ง
แล้ว ก็กลับมา ขุดต่อ
ผู้รับซื้อโบราณวัตถุที่ขุดได้
เป็น ผู้บริหารท้องถิ่น เอง
ข้าพเจ้าแกล้งเป็นนักท่องเที่ยว เข้าไปถามคนขุด
"ไม่มีอาชีพอื่น จะทำกันแล้วหรือ"
คนขุดตอบ..."ขุดของขายดีกว่า ได้เงินมากดี"
ขุดได้...ขายได้...รับเงินไปเลย
ไม่ต้องรอ
ได้ข้อมูลแล้ว กลับมาเขียนลง
หนังสือพิมพ์ สยามรัฐ รายวัน
ฉบับ ประมาณเดือน สค. - กย. ๒๕๑๖
น่าเสียดาย ไม่มีสำเนา
หมายเหตุ ภาพจาก Google
ตัวอย่างประกอบ เป็นสื่อให้เห็น...
ไม่ใช่ภาพในที่เกิดเหตุจริง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น